Gjergj Luca foli në një intervistë për Blendi Fevziun në “Opinion” edhe për raportin e tij me kryeministrin e vendit Edi Rama. Kanë qenë shokë fëmijërie, kanë kryer fakultetin bashkë dhe mbi të gjitha prindërit e tyre kanë pasur një marrëdhënie të shkëlqyer, thotë Luca. Pavarësisht se sipas biznesmenit janë tipa të kundërt, kjo gjë nuk e ka penguar miqësinë e tyre.
“Raportet me Ramën mua më kanë filluar para se të dal unë në këtë jetë ose para se të dalë Rama në këtë jetë. Miqësia që ka pasur im atë me nënë e Ramës ka qenë si ato miqësitë e para ’90-ës që vraponin kush t’i binte telefonit të njëri-tjetrit për Vitin e Ri, kupton? Ishin shumë të afërta dhe kishin të njëjtat ëndrra.
Neta ka pas gojë të tmerrshme si im atë dhe kur bashkoheshin të dy qeshnin pafund në rrugë të “Myslim Shyrit”, dilte gjithë lagjia. Dilte dhe Mimika e shkretë në ballkon dhe thoshte “Aman Ndrekë hajdeni në shtëpi se bëhej nami”. Qëllonte që me Netën shkonin deri në fund të rrugës dhe u kthenin prapë mbrapsht duke qeshur të dy. Kanë qenë të lirshëm, kanë qenë shpirtra të lirë. Kjo miqësi si duket vjen si rrjedhojë e të njëjtit formim, e të njëjtit botëkuptim, që u trashëgua pastaj dhe tek unë e te Rama.
Megjithëse unë me të jam i kundërt. Unë e njoh që fëmijë, por kemi qenë dhe në fakultet bashkë. Unë nuk jam një natyrë që nuk kam qenë shumë afër këtyre njerëzve që kanë qenë si skiftera të shoqërisë, lexonin, kishin ide, kishin gjëra. Unë isha të rruga më shumë dhe nuk është se u puçnim shumë. Se po t’u puçnim shumë bën vaki s’do ishim dhe kaq shumë miq, a kupton?”, u shpreh Luca.
Luca u shpreh se ka pasur një moment në jetën e tij, që ka definuar karakterin që ka sot.
Gjergj Luca: Kam qenë pak sherr për hir të vërtetës dhe vjen babai një ditë, më merr. Unë isha duke luajtur bixhoz dhe më merr babai. Më merr, më fut krahun kur kam qenë nja 15 e gjysmë. Kishim bërë disa sherrina, ishim një grup, 4 vetë, të fëmijërisë, kishim bërë disa prapësira. Dhe këta i kishin kapur, kishin dhënë të gjitha deklaratat, i kishin futur në burg, në atë kohë.
Blendi Fevziu: Çfarë prapësirash kishit bërë ju?
Gjergj Luca: Po historitë e asaj kohe, a kupton. Kishim thyer nja 2-3-4 barake nëpër lagje, nëpër Tiranë, siç ka qenë ajo kohë.
Blendi Fevziu: Çfarë vodhe?
Gjergj Luca: Kishim marrë, kishim bërë ca barake, kishim thyer lekët, na kapin, çfarë rëndësie ka. Po të tregoj pjesën e karakterit, të formimit të fëmijërisë. Më merr më fut krahun, kupton, se hera e parë që merr, se i ikja prej shtëpie që 14 vjeç, gjuaja peshk, kam qenë shpirt i lirë. Më fut krahun dhe më merr më çon rrugës për tek Mine Peza dhe më thotë rrugës: “Dëgjo, po të çoj në një vend ku çohen burrat. Po të çoj në një vend ku sot do të ndahet karakteri jot. Po të çoj në një vend që ti o do vdesësh e do vazhdosh burrë, o do vazhdosh legen dhe do vdesësh legen”. I thashë: “Babë si është puna?”. “Ti”, më tha “ndaç pranoje para meje, ndaç mos i prano, mua më kanë thënë për respekt që shokët e tu t’i kanë arrestuar, që ti ke bërë disa veprime. Tani po të çoj në një vend që unë dua që ti t’i rrish fjalës së parë. Ty do të të nxjerrin të gjitha deklaratat e këtyre, se çfarë kanë bërë që ke qenë edhe ti. Tani, në rast se ti do t’i pranosh, siç i kanë pranuar të gjithë ata, nuk ka asnjë lloj problemi. Në rast se ti nuk i pranon, ata do të të rrahin dhe po i pranove mbrapa ti ke për të qenë legen. Kështu që ndaje mendjen, unë nuk të them as pranoje, as mos i prano. I ke bërë turp ta kesh”. Shkoj brenda atje, futem tek 326-a , ishte Doloreza prokurore. Mi nxjerrë të gjitha deklaratat, ulem, i lexova fije për pe se çfarë kishim bërë ne.
Blendi Fevziu: Kishin thënë të vërtetën ata?
Gjergj Luca: Të vërtetën, që të gjitha. Më thotë mua: “I ke bërë këto?”, i thashë: “As s’i kam bërë as s’di gjë”.
Blendi Fevziu: Gënjeve domethënë?
Gjergj Luca: Gënjeva dhe i qëndrova burrnisë, që unë, pavarësisht se shokët e mi u treguan legena, unë nuk mund të flas.
Blendi Fevziu: Jo ata treguan të vërtetën.
Gjergj Luca: Ata treguan të vërtetën mbasi ne kishim bërë një pakt që ne nuk duhet ta tregonim atë të vërtetë.
Blendi Fevziu: Edhe?
Gjergj Luca: Edhe qëndrova, më futën hunin e drunin, a ku ta di unë çfarë. Me thupra më kanë rrahur nëpër shputat e këmbës. Kam ikur në punën time, më mbajtën disa kohë vërdallë siç të mbajnë këta, brenda me një fjalë dhe nuk di ta ndaj këtë moment të jetës time sepse im atë, me këtë bisedë më tregoi që burri duhet të qëndrojë tek miqtë. Burri duhet t’i qëndrojë fjalës, ne fjalën e kemi të shenjtë.
