Nga Albatros Rexhaj
Deklarata e ish-kryeministrit të Kosovës, Ramush Haradinaj, se ndihet i turpëruar kur sheh qytetarë të Kosovës të përfshirë në protestat politike në Shqipëri, nuk është thjesht një reagim emocional. Ajo është një paralajmërim për një fenomen që, nëse merr përmasa politike, mund të dëmtojë seriozisht marrëdhëniet ndërshqiptare.
Nëse protestat në Tiranë janë vërtet protesta të qytetarëve të lirë, askush nuk mund t’ua mohojë të drejtën kushtetuese për të protestuar. Por nëse pas pjesëmarrjes së organizuar të aktivistëve nga Kosova apo Maqedonia e Veriut qëndrojnë struktura politike, atëherë nuk kemi më të bëjmë me solidaritet qytetar, por me një përpjekje për të ndikuar në jetën politike të një shteti tjetër.
Këtu lind pyetja që nuk mund të shmanget: pse duhet të përfshihet politika e Albin Kurtit në zhvillimet e brendshme të Shqipërisë?
Marrëdhëniet e ftohta mes Albin Kurtit dhe Edi Ramës nuk janë sekret. Ata kanë pasur përplasje të vazhdueshme për Ballkanin e Hapur, dialogun me Serbinë dhe qasjen ndaj shumë çështjeve rajonale. Por mospajtimet politike nuk i japin askujt të drejtën morale apo politike të kërkojë ndikim në rrëzimin e një qeverie të zgjedhur në një shtet tjetër.
Një kryeministër që flet vazhdimisht për sovranitetin e Kosovës duhet të jetë i pari që respekton sovranitetin e Shqipërisë. Nuk mund të kërkosh që askush të mos ndërhyjë në punët e Prishtinës, ndërsa njëkohësisht të krijohet përshtypja se politika e Kosovës po kërkon të ndikojë në zhvillimet e Tiranës. Standardet duhet të jenë të njëjta për të gjithë.
Pretendimet se aktivistë të Vetëvendosjes dhe të aleatëve të saj politikë kanë qenë të pranishëm në protesta janë bërë pjesë e debatit publik. Nëse këto pretendime do të rezultonin të vërteta dhe të organizuara politikisht, atëherë do të flitej për një precedent shumë të rrezikshëm. Shqipëria nuk mund të kthehet në fushëbetejë të rivaliteteve politike që lindin në Prishtinë.
Një tjetër shqetësim është modeli politik që Albin Kurti duket se përfaqëson. Ai ka ndërtuar një profil lideri që kërkon të jetë referencë për të gjithë shqiptarët në rajon. Natyrisht, çdo politikan ka të drejtë të ketë ndikim përmes ideve dhe shembullit të tij. Por ndikimi politik është një gjë; përpjekja për të projektuar pushtet partiak përtej kufijve shtetërorë është krejt tjetër.
Historia ka treguar se sa herë partitë politike kanë tentuar të eksportojnë konfliktet e tyre në hapësirën kombëtare shqiptare, rezultati ka qenë përçarje dhe jo unitet. Shqipëria dhe Kosova kanë nevojë për bashkëpunim institucional, jo për konkurrencë mes liderëve se kush do të jetë “udhëheqësi” i të gjithë shqiptarëve.
Nëse Albin Kurti dëshiron të mbetet një partner serioz i Shqipërisë, ai duhet të distancohet qartë nga çdo perceptim se strukturat e partisë së tij mund të përdoren për të ndikuar në politikën e brendshme shqiptare. Heshtja në raste të tilla nuk ndihmon. Përkundrazi, ajo ushqen dyshimet dhe thellon mosbesimin.
Shqipëria nuk ka nevojë për ndërmjetës politikë nga jashtë. Ajo ka institucionet e saj, zgjedhjet e saj dhe qytetarët e saj. Nëse qeveria duhet të ndryshojë, këtë duhet ta vendosin vetëm qytetarët shqiptarë me votë ose me protestë të lirë, jo aktivistë të mobilizuar nga interesa partiake përtej kufirit.
Në fund të fundit, patriotizmi nuk matet me numrin e flamujve në një protestë, por me respektin për demokracinë dhe sovranitetin e shtetit tjetër. Kush e respekton vërtet Shqipërinë, respekton të drejtën e shqiptarëve të Shqipërisë për të vendosur vetë mbi qeverinë e tyre, pa ndikime politike nga jashtë.